HÜBNER

Ten projekt to autorska interpretacja koncertowej energii kanadyjskiego zespołu TR/ST. Wideo powstało na podstawie materiałów, które nagrałem podczas dwóch występów jesienią 2024 roku — surowych, pełnych światła, ruchu i charakterystycznej dla zespołu mrocznej pulsacji.

Zarejestrowane przeze mnie nagrania połączyłem z zaprojektowanym przeze mnie tekstem, który dynamicznie współgra z rytmem muzyki. Typografia została dopasowana do estetyki zespołu: chłodnej, syntetycznej, ale jednocześnie emocjonalnej.

Całość wzbogaciłem o wybrane animacje znalezione w internecie, które dodają klipowi surrealistycznej głębi i podkreślają atmosferę utworu. Projekt łączy dokumentalne ujęcia z koncertów z twórczym montażem, tworząc wizualny hołd dla hipnotycznego świata TR/ST.

Identyfikacja wizualna i fanpage na Facebooku dot. inicjatywy obywatelskiej

W ramach działań komunikacyjnych stworzyłem niewielką, dedykowaną stronę na Facebooku, której celem było zachęcanie odbiorców do poparcia obywatelskiej inicjatywy społecznej. Projekt był skoncentrowany na budowaniu jasnego, spójnego i czytelnego przekazu, opartego na prostocie i konsekwentnej identyfikacji wizualnej.

Przygotowałem komplet grafik dostosowanych do różnych formatów Facebooka — postów, zdjęć w tle oraz materiałów informacyjnych. Każdy element został zaprojektowany w jednolitym stylu, z zachowaniem spójnej kolorystyki, typografii i tonu komunikacji.

Moim celem było stworzenie miejsca, które w przystępny sposób przedstawia ideę projektu i jednocześnie zachęca do aktywnego udziału poprzez czytelny, atrakcyjny wizualnie komunikat.

https://www.facebook.com/share/1G7PFTkX1X/

Inspiracja z balkonu

Krótki film nakręcony na balkonie, którego głównym bohaterem jest zwykły wiatrak, pokazuje, że piękno i inspiracja mogą kryć się w najprostszych rzeczach. To nie skomplikowana scena ani drogi sprzęt — to moment, w którym światło zachodzącego słońca tańczy na obracających się łopatkach wiatraka.

To migotanie, zmieniające się w zależności od kąta padania światła i prędkości obrotów, stało się dla mnie punktem wyjścia do obserwacji rytmu i harmonii w codziennych przedmiotach. Każdy obrót wiatraka wydaje się opowiadać swoją własną historię — chwilę spokoju, subtelnej zmiany, ulotnego piękna.

Ten film jest przypomnieniem, że inspiracja nie zawsze przychodzi z wielkich projektów czy dramatycznych scen — czasem wystarczy po prostu zatrzymać się na balkonie, spojrzeć na zwykły przedmiot w niezwykłym świetle i pozwolić, by codzienność zamieniła się w małe dzieło sztuki.

Gdy muzyka staje się inspiracją 

Inspiracją do stworzenia tego projektu była piosenka “Bad Blood” zespołu Desolation Years, której intensywny, niepokojący klimat od razu skojarzył mi się z estetyką kina eksperymentalnego. Przeglądając dziesiątki filmów w poszukiwaniu odpowiedniego obrazu, natrafiłem na “Vormittagsspuk” (1928) autorstwa Hansa Richtera — surrealistyczny klasyk lat 20., pełen rytmicznego ruchu i wizualnych zaskoczeń.

Po wybraniu najciekawszych fragmentów, pocięciu ich i dopasowaniu do muzyki powstało wideo, w którym niemal stuletni film zyskuje nową energię, a dźwięk i obraz tworzą spójną, nieoczywistą całość.

Próby i błędy 

Czasem jeden pomysł potrafi poprowadzić w zupełnie różne strony. Zdarza się, że kolejne podejścia okazują się ślepymi uliczkami, a niektóre próby wręcz błędami.

Ale właśnie w tych niedoskonałościach kryje się niespodziewana wartość — moment, w którym coś się przełamuje, a przypadek staje się początkiem nowego kierunku. Bo często to, co miało być pomyłką, otwiera drogę do świeższego, ciekawszego rozwiązania, którego wcześniej nie udało się dostrzec.

"Widzieć" nie oznacza "zobaczyć"

Zbiór kadrów uchwyconych w codzienności — w miejscach, których zwykle się nie zauważa, i w przedmiotach, które mijamy bez większej refleksji. Czasem to chwila, sekunda, ale dzięki jednemu kliknięciu zostaje z nami na długie lata. Dla jednych to zwykłe elementy dnia, dla mnie są to małe sceny, które w odpowiednim świetle, rytmie i perspektywie zamieniają się w drobne dzieła.

Każde z tych zdjęć powstało z momentu zatrzymania: krótkiej obserwacji, która pozwala zwyczajność zobaczyć inaczej. Może to oklepany slogan, ale uważam, że piękno często kryje się tam, gdzie najmniej się go spodziewamy.